Vrijwel al mijn boeken spelen zich af in Portugal, maar er zijn een paar uitzonderingen, in elk geval deels en dat wordt dan meestal veroorzaakt door het feit dat ik (ineens) in een ander land dan Portugal tijd doorbreng. Soms een hele week, soms slechts een paar dagen, maar feit is dat elk verblijf buiten Nederland voor mij een inspiratie vormt. Waarom Nederland niet? Tja, blijkbaar associeer ik een roman met een zomerse of in elk geval cultureel interessante achtergrond en ondanks dat Nederland heel wat te bieden heeft, haal ik daar toch echt geen inspiratie uit. Zegt dat iets over Nederland of over mij? Geen idee, het doet er ook niet toe, het voorrecht van schrijver zijn, is dat je zelf de regels van het spel bepaalt en voor mij is Nederland nu eenmaal geen optie, hooguit voor bijvoorbeeld een terugblik naar de jeugd van een hoofdpersoon.

Buiten de locatie kan ook een activiteit een bron van inspiratie zijn, denk hierbij aan bijvoorbeeld zweefvliegen. Ik heb een man, Ralph, die al vanaf zijn 17e een fervent zweefvlieger is en hoewel hij dit in 90% van de gevallen in ons vlakke Nederland doet, vertrekt hij jaarlijks in de zomervakantie op zweefvliegkamp naar bijvoorbeeld Zuid-Duitsland of Tsjechië en de laatste jaren in juni ook naar de Oostenrijkse Alpen om te gaan bergvliegen. Partners mogen op zo'n kamp mee, maar ik ben a geen fan van het hele dagen rondhangen op een zweefvliegveld en wachten tot mijn man weer met beide benen op de grond staat en b ook geen groot liefhebber van kamperen. Bergvliegen is echter iets anders. De (voornamelijk) mannen die meegaan, logeren in een gasthof op loopafstand van het zweefvliegveld en de Oostenrijkse bergen zijn wel een locatie waar ik iets in zie. Ik ging dus mee, juni 2021, midden in de corona tijd, dat was nog wel een dingetje met vaccinaties, bewijzen en mondkapjes, maar dat mocht de pret niet drukken. Terwijl de mannen zich direct na het ontbijt richting vliegveld begaven, trok ik mijn wandelschoenen aan en ging de bergen in.

Natuurlijk bloeide tijdens die wandelingen de inspiratie volop en zo ontstond Nacht in Nazaré. Hierin verliest de hoofdpersoon haar zoon door een zweefvliegongeluk (altijd een beetje eng om dit te verzinnen aangezien dit uiteraard het laatste is wat ik in het echt wil meemaken!) en vervolgens kost dit haar ook haar huwelijk. Ze zoekt haar heil bij een vriendin om alle ellende te verwerken en deze woont - natuurlijk! - in Portugal. Ja hoor, de link is weer gelegd. Zo kun je een Nederlandse vrouw die voor de liefde in Oostenrijk is beland, verplaatsen naar Portugal waar de rest van het verhaal zich afspeelt en we zijn weer een roman verder. Uiteraard komt er een nieuwe liefde om de hoek kijken, maar er is ook nog een dochter in Oostenrijk achtergebleven en als deze ook een ongeluk krijgt en in het ziekenhuis belandt, komt ze in een spagaat terecht. Wint de vertrouwde thuissituatie of het nieuwe avontuur en hoe?

Mijn romans zijn als het leven zelf, onvoorspelbaar, soms vrolijk, soms triest, maar vrijwel allemaal worden ze aan het eind toch altijd met een glimlach afgesloten. Vooral omdat nog steeds veel lezers op vakantie mijn boeken lezen, wil je niet dat ze met een triest gevoel aan het zwembad liggen. Hoopvol, positief en een beetje ondeugend, dat mag natuurlijk wel en daar doe ik dan ook mijn uiterste best voor. Ik wens iedereen weer veel leesplezier.