| Datum: | 25-06-2024 Schrijven in Portugal, blog 13 | |
Hoewel Portugal mij genoeg inspiratie biedt om vooruit te kunnnen, is het ook leuk af en toe een (virtueel) uitstapje te maken naar een ander land. Zo ben ik jaren geleden in mijn eentje ooit op Santorini (Griekenland) geweest. Een fantastisch eiland dat toen in elk geval nog niet overlopen werd door toeristen maar tegenwoordig net als bijvoorbeeld Venetie wordt overstroomd door met name cruiseschepen. Het is een bijzonder eiland, eigenlijk is het een krater de randen eromheen die de eilandjes vormen waarop dorpen zijn ontstaan. Het kratermeer is onmetelijk diep en de dorpjes liggen daardoor op hele steile kliffen. Het beroemdste plaatsje is Oia, in het uiterste noordwesten, waar elke avond honderden toeristen zich vergapen aan de mooiste zonsondergang. Ik in die tijd uiteraard ook. Omdat het jaren geleden is dat ik er was, bedacht ik dat mijn hoofdpersoon daar ook als jonge vrouw geweest kon zijn , zodat mochten er tegenwoordig dingen anders zijn dat de verklaring is... Ik verzon dus Vera, die als jong meisje direct na school in het toerisme belandde en op Santorini haar eerste zomer als reisleidster doorbracht en verliefd werd. Naief en onschuldig, halsoverkop en helaas liep het niet goed af. Gedesillusioneerd verliet ze Santorini, kreeg diverse andere baantjes in het toerisme en belandde uiteindelijk in Portugal. Dat was de basis. Op deze manier kon ik haar in Portugal plaatsen, maar kon ik ook via een terugblik Santorini beschrijven. Met oude vakantiefoto's van mezelf en uiteraard Google maps en internet kon ik vanuit Nederland Santorini weer tot leven brengen. Vervolgens plaatste ik Vera in de Alentejo waar ze samen met een Portugees woont en werkt tot natuurlijk (het blijft tenslotte een roman) haar oude liefde van Santorini plotseling opduikt en wat dan? Haar rustige leventje wordt volledig op zijn kop gezet. Oude liefde roest niet, of wel?
Er zijn heel veel mensen die nog wel eens dromen over hun eerste liefde. Met de huidige mogelijkheden op Facebook bijvoorbeeld zijn er denk ik heel veel mensen die wel eens op zoek gaan naar hun eerste vriendje al zijn ze (gelukkig) getrouwd. Ook zijn er ontelbaar veel die contact zoeken in de hoop oude gevoelens weer tot leven te wekken of misschien enkel om herinneringen op te halen. Dat kan gevaarlijk worden. Soms blijken oude liefdes nog heel erg interessant waardoor je je huidige relatie op het spel kan zetten... Dat thema vind ik boeiend en mede daardoor laat ik het Vera ervaren. Beter dan het zelf te gaan doen, want wie weet ... sommige risico's kan je beter vermijden toch?
En dat is het leuke van schrijven. Je kunt je hoofdpersonen dingen laten doen, waar je zelf misschien over fantaseert maar waarvan je verstand zegt 'doe niet!' Vera doet het wel en hoe het afloopt, lees je in Oude liefde, nieuw begin.
Behalve Santorini speelt het zich dus af in de nabijheid van het Alqueva meer in de Alentejos, bij Reguengos, maar ook in Lissabon en in Faro. We volgen Vera vanaf haar tienertijd tot midden veertig, van haar niet zo prettige jeugd tot en met het terugzien van haar eerste liefde.
Een minder prettige gebeurtenis die mij altijd heeft gefascineerd (en velen met mij) is de verdwijning van het meisje Madeleine McCann uit Luz (Algarve). Voor veel Portugezen nog steeds een zwarte bladzijde; dat zoiets in hun land kon gebeuren. Deze verdwijning vormt ook een rode draad in dit boek. Het verweven van waargebeurde dingen en fictie is iets wat mij altijd wel aantrekt en daar speel ik dan ook graag mee. Wat zo'n ontvoering doet met mensen in de omgeving, ook mensen die er op een andere manier bij zijn betrokken, fascineert mij. Hier komen zoveel emoties bij los en als schrijver zijn dat zaken die heel interessant zijn. Ik wens jullie dan ook met dit boek veel leesplezier.
---------- | |
|
