| Datum: | 12-07-2024 Schrijven in Portugal, blog 14 | |
Ik schreef al eerder over Ferragudo, een dorpje dat ik zo ontzettend leuk vond (en vind) in de Algarve. Het komt dan ook in meerdere boeken voor, zoals bijvoorbeeld in Afsluiting in Portugal (eerder verschenen toen ik mijn boeken nog zelf uitgaf als Teruggekeerd verleden). Een andere favoriet deel van Portugal is de omgeving van het Alqueva meer, ooit het grootste kunstmatige stuwmeer van Europa (met een oppervlakte van meer dan 250 km2). In februari 2002 werd de dam gesloten en tien jaar later was het meer volledig gevuld.
Dit project had heel wat voeten in de aarde. Het eerste plan dateert al vanuit de Salazar-tijd, in 1975 werd het goedgekeurd en in 1994 werd eindelijk, na jarenlange discussies, de bouw doorgezet. Inmiddels voorziet het meer een groot deel van de Alentejo van water en heeft het een hoop veranderingen met zich meegebracht. Zo is de natuur uiteraard veranderd, heeft het de landbouw door irrigatie een grote stimulans gegeven, maar vooral ook is het toerisme in die regio - en daarmee de werkgelegenheid en dus het inkomen - gegroeid.
De regio omschrijft zichzelf als Starlight Destination omdat het een van de beste plekken is bij gebrek aan lichtvervuiling om sterren te bekijken. Er zijn speciale excursies zelfs om dit onder leiding van een professionele sterrenkijker te doen. Het meer zelf heeft recreatiedoeleinden gekregen, er mag op worden gevaren, er zijn ontelbare strandjes en er zijn uiteraard bedrijven ontstaan die daar op inspelen, bootverhuur, horeca, noem maar op. Daarnaast liggen er rond het meer een aantal oude dorpen die zeer de moeite waard zijn met als uitschieter toch wel Monsaraz, een oud, ommuurd dorp met een kasteel vanwaar je een geweldig uitzicht hebt over het gehele meer en de wijde omgeving.
Kortom een gebied waar ik uiteraard weer voldoende inspiratie kon opdoen. Ik heb er drie nachten in een appartementje gelogeerd heb toen werkelijk elk pad, weg en dorp bekeken om een goed beeld te krijgen voor het boek dat zich in mijn hoofd al begon te vormen. Een boek waarin dit specifieke gebied met alle voors en tegens een belangrijke rol zou spelen. Waarin ik lezers mee kon nemen langs mijn favoriete plekjes en een inkijkje kon geven in het ontstaan ervan.
Het draait om Maja en de zin die mij de allereerste aanzet gaf, was: 'de dag dat ik ontdekte dan mijn zus mijn moeder was'.
Deze regel las ik in de Libelle of de Margriet en triggerde onmiddellijk mijn fantasie. Dit was de rode draad, het plot, nu moest ik alleen nog maar de rest invullen. Hoofdpersonen, locatie. Zodoende laat ik het verhaal beginnen in Ferragudo waar Maja erin geslaagd is een B&B op te zetten. Op dat moment verschijnt haar veel jongere zusje Tamara ten tonele, gevlucht voor hetzelfde huiselijk geweld als Maja jaren eerder. Het gaat een tijdje goed met de twee zussen tot Maja op een ochtend terugkomt van boodschappen doen in Ferragudo en haar zusje aantreft bij het dode lichaam van hun vader.
Dit is de start van het echte verhaal. Om Maja koste wat het kost te beschermen stuurt Tamara haar onmiddellijk weg, wil niet luisteren naar Tamara's geschokte reactie en probeert het in haar eentje op te lossen. Dit lukt uiteraard niet en ze wordt gedwongen haar B&B te verkopen en terug te keren naar Nederland.
Hier kan ze echter niet meer aarden. Het enige wat ze wil is terug naar Portugal en uiteindelijk lukt dit haar een jaar of tien later. Omdat ze niet terug wil naar de Algarve belandt ze in de buurt van Monsaraz waar ze werk vindt bij een B&B. Ze heeft een oud boerderijtje gekocht en ontmoet de Portugese Tomas die zelf ook de nodige bagage heeft. Heel voorzichtig groeien ze naar elkaar toe. Maja vertrouwt hem zodanig dat ze delen van haar traumatische verleden met hem durft te bespreken en er ontstaat langzaam een bijzondere band tussen het tweetal. Als Tomas haar meeneemt naar vrienden staat ze plotseling oog in oog met haar zusje dat ze al ruim tien jaar niet meer heeft gezien.
Het boek is een verhaal over hoop en liefde, veerkracht en trauma's maar helaas (met excuses aan lezers die enkel de 'feelgood' situaties willen) ook met de nodige ellende. Toevallig kreeg ik gisteren van een lezer van dit specifieke boek de opmerking dat dit boek op weg was een 'Oscar' te krijgen maar door een tragische wending in het verhaal door hem aan de kant werd geschoven. Heel jammer, maar tegelijkertijd ook een indirect compliment. Niemand wil dat geliefde personages om het leven komen, iedereen is denk ik tijdens het lezen op zoek naar een tijdelijke ontsnapping aan de realiteit, wil wegdromen, mee genieten en een tijdje ontspannen, maar soms ontkom je er niet aan. Het gebeurt maar zelden in mijn boeken dat een van de hoofdpersonen sterft. Ik heb zelf ook een hekel aan bijvoorbeeld boeken van Nicholas Sparks die daar nogal goed in is. Denk aan zijn verfilmingen, zoals Message in a bottle, waarin Kevin Costner aan het einde omkomt terwijl hij een stel zeilers redt waardoor de relatie die eindelijk leek te gaan lukken, alsnog onmogelijk wordt. Een k...film vond ik dat, maar toch vergeet je hem vervolgens nooit. Misschien was het daarom dat ik dit boek ook een onverwachte draai gaf, niet omdat ik dat wilde, maar omdat ik het gevoel had dat het 'moest'. In het leven gaat niet alles goed, je krijgt niet altijd wat je wilt, dingen lopen vaak anders dan gepland en ook daar moeten we mee leren leven en dat is uiteindelijk het echte einde van het verhaal. Hoe je ook na de grootste tegenslagen weer overeind krabbelt en hoop weet te putten uit liefde... Zoals ik tegen deze lezer ook zei: 'ik schrijf geen sprookjes, het zijn mensen van vlees en bloed die dingen meemaken die iedereen kunnen overkomen, vaak positief en hoopgevend, maar soms - helaas - iets minder fijn.'
​
---------- | |
|
