Datum:  28-02-2025    Schrijven in Portugal, blog 26 Het heeft even geduurd. De tijd tussen boek 25 en 26 is langer dan gewoonlijk, maar 2024 was dan ook geen standaard jaar. Het was het eerste jaar dat Ralph niet meer werkte en hoe leuk het ook is om hem dagelijks thuis te hebben, het leidt ook af. Plus we ondernemen meer samen en tijd die je aan iets anders besteedt, kun je nu eenmaal niet gebruiken om te schrijven. Daarnaast belandde zijn vader in het ziekenhuis met een gebroken heup, moest zijn moeder tijdelijk uit huis omdat ze het alleen niet redde en overleed mijn moeder eind april. Met al het regelwerk rondom crematie en verkoop van een ouderlijk huis, de bezoekjes aan Ralphs ouders, het op een rijtje krijgen van mijn gevoelens nu ik ineens 'wees' ben, bleef er weinig ruimte in mijn hoofd over voor schrijven. Ik bleef druk. Alsof er een bijenkast in mijn hoofd rondzoemde. Uiteindelijk leverde een bezoekje aan een hypnotherapeut niet alleen de gewenste rust op, maar tevens inspiratie voor boek 26: De grenzen voorbij.  Zelfhypnose, hypnotherapie, het zijn manieren om ingesleten patronen te veranderen, oude emoties los te laten en een zelfbeeld te veranderen. Er zijn veel erkende en bijzonder goede therapeuten, maar laten we eerlijk zijn, als schrijfster ging mijn fantasie natuurlijk direct met me op de loop. Wat als zo'n therapeut geen goede bedoelingen heeft? Merk je dat als cliënt? Hoe kom je daarachter? Wat zou je in het ergste geval kunnen doen als iemand je posthypnotische suggesties geeft? Kortom, volop stof voor een boek en zo ontstond boek 26.  Omdat we eind september naar Portugal vertrokken met eerst nog een rondreis door Frankrijk en Spanje kwam het schrijfproces niet heel snel op gang, maar eenmaal gesetteld in ons huis in Pedreira ging het vlotter en begin december was het af. Daarna moest het natuurlijk nog naar de redactie van de uitgever, er moest nog een cover worden gemaakt en de drukproef moest nog worden nagelezen. Het was voor het eerst dat ik niet zelf de allereerste uitgave in mijn handen had, maar mijn vriendin Miranda in Nederland. Een bijzondere ervaring. Een soort draagmoederschap. Ik baar mijn kindje (het boek) en een ander houdt het vast. Inmiddels is het als paperback en e-book verkrijgbaar en wordt er gewerkt aan het luisterboek. De cover vinden sommigen wat creepy, maar het past. Het verhaal is namelijk ook wat creepy. Ik kan hier natuurlijk niet te veel op de inhoud ingaan zonder dingen te verraden dus dat doe ik dan ook niet. Wel kan ik garanderen dat De grenzen voorbij in allerlei terreinen over grenzen heen gaat. Landsgrenzen, liefdesgrenzen, professionele grenzen, noem maar op. Het boek speelt zich grotendeels in Portugal en Frankrijk af. Het Franse dorpje Chéu is de plek waar ik afgelopen zomer met Ralph heb gelogeerd in verband met het zomerkamp van zijn zweefvliegclub: een klein dorp waar niet veel te beleven was (er was in augustus zelfs geen bakker open) maar dat toch inspiratie bood. En waarom? Vanwege de geschiedenis. Direct bij het binnenrijden van het dorp kun je er niet omheen. Heksen. Het naambord van het dorp, een levensgrote muurschildering, heksen op windwijzers op schoorstenen, je komt ze overal tegen en ook dat intrigeerde me uiteraard. We logeerden daar in een leuke, oude gîte van Mareille en zij gaf mij een inkijkje in de geschiedenis van het dorp inzake de heksen waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt in het verhaal. Uiteraard ben ik ook bij die heksen weer over grenzen heen gegaan. Dat blijft het leuke van schrijven. Ik kan iedereen van alles laten doen zonder er zelf de consequenties van te ondervinden. Alleen mijn hoofdpersonen, maar ja ... dat is hun probleem. Wat ik dan vervolgens als hun 'maker' natuurlijk weer op moet lossen. Maar dat houdt het boeiend.  Ik hoop dat jullie het boek met net zoveel plezier lezen als dat ik het heb geschreven. Boek 27 is inmiddels ook al klaar en ligt ter afronding al bij de uitgever. Een paar maanden Portugal heeft mijn schrijversbrein duidelijk weer aan het werk gezet. Er is weer ruimte in mijn hoofd ontstaan dus de inspiratie stroomt weer als vanouds. Ik wens jullie veel leesplezier en hopelijk tot gauw!  ----------     28-02-2025, reactie van Agnes vd Peerle Je boek was weer heerlijk om te lezen. ----------   Reactie van Ellen Dank je wel. Fijn om te horen.  ----------   13-03-2025, reactie van Miranda Het was mij een waar genoegen om jouw net gebaarde kindje in handen te houden! Ik heb ervan genoten. ----------   Reactie van Ellen Je bent een soort stiefmoeder van al mijn boeken, maar dit keer was je de 'verloskundige' hahaha ----------     << Terug >>